وفاتش رسيد و درگذشت ، دو پسر داشت : يكى ابو السّائب مذكور بود كه آن شعرات را خود برداشت و ديگر اموال را به برادر داد . چون وقت موتش رسيد ، وصيّت نمود كه آن مويها را در چشم من بنهيد و دفن كنيد . چنين كردند . و وفاتش در اوايل سلطنت امير عضد الدّوله ، در سنهء 346 بود ( 58 ) . مزار محمود راهدار : نيز در دار السّلم است . كنيتش ، ابو محمّد و تخلّصش ، « عيانى » ؛ در معلومات غريبه ، از جفر و اعداد ، مسلّط بوده ، رساله‌ها در اين مطالب نوشته ؛ از جمله منظومه‌اى است مسمّى به سجنجل « 1 » . بعضى گويند از اهل خفر است . مزار شاه منذر : ابن عبد اللّه ، در محلّت دزك واقع است ؛ بقعه‌اى دارد و سرايى . گويند از فرزندان پادشاهى است كه ترك حكومت و دنيا كرده . بعضى برآنند كه از اولاد منذر بن قيس « 2 » است . بيش از اين ، از احوالش چيزى معلوم نشد . مزار شيخ جنيد « 3 » : در صحن مسجد حاجى باقر ، در محلّهء دزك - كه مرقوم شد - در زاويه‌اى واقع است و حمّامى نزديك آن مسجد است كه آن هم حمّام شيخ جنيد است و عوام النّاس ، شيخ جونى گويند . مخفى نماناد كه سه شيخ جنيد بوده [ اند ] : يكى ، بغدادى است كه شرح احوالش ، در اوايل كتاب مسطور آمد و مدفن او در بغداد است . يكى ديگر ، شيخ جنيد بن فضل اللّه ، ملقّب به صدر الدّين است كه شيخ الاسلام بوده و مرشد انام . مدّتى در خلوت نشسته بوده ، چندى به زيارت مكّهء معظّمه و به بلاد شام مسافرت نموده و به شيراز مراجعت كرده ؛ و تصانيف زياد دارد ؛ از جمله كتابى در شرح احاديث نبوى و كتاب ذيل المعارف فى ترجمة العوارف ؛ و وفاتش در سنهء 791 بوده [ است ] . يكى ، شيخ جنيد ابو القاسم شيرازى است كه از مشايخ كبار و از معارف روزگار بوده ، روايات و اجازات در حديث و تفسير داشته [ 465 f ] و وعظ مىكرده و كتابى در ذكر مزارات اولياى شيراز نوشته و تا سنهء 800 و اند ، حيات داشته . پس از اين مقدمه گوييم كه مزار مذكور ، معلوم ما نيست كه از كداميك [ از ] آن دو جنيد باشد ؛ زيرا كه لوحش ،

--> ( 1 ) . سجنجل : به كسر سين مهمله و فتح هر دو جيم كه در ميان آنها ، نون ساكنه است و در آخر ، لام ؛ به معنى آئينه است و بعضى گويند لفظ رومى است . ( 2 ) . از تابعين است . گويند او را شهيد كردند . مرقد او را محاذى رباط شيخ ابو ذرعه نوشته‌اند . ( 3 ) . به ضمّ اوّل ، به صيغهء تصغير است .